Wanneer we het hebben over ‘laaggeletterdheid’, wat betekent dat eigenlijk? Dit is een term die we vaak tegenkomen in het onderwijs en in de sociale sector. Het is een probleem dat veel mensen treft, zowel jong als oud. Toch is het een kwestie die nog onvoldoende begrepen wordt door het grote publiek.

Simptel gezegd, betreft laaggeletterdheid mensen die moeite hebben met lezen, schrijven, en/of rekenen. Het gaat om basisvaardigeden, die van belang zijn voor alledaagse handelingen zoals het lezen van een busrooster, het invullen van een formulier of het reageren op een e-mail. Dit soort taken kan een grote uitdaging vormen voor iemand die laaggeletterd is.

Niet te verwarren met analfabetisme, waarbij iemand niet kan lezen of schrijven, overstijgt laaggeletterdheid dat. Het gaat om mensen die wel enige lees- en schrijfvaardigheden hebben, maar niet op het niveau dat van een volwassene wordt verwacht. Het is een levenslange worsteling, vaak verborgen gehouden uit schaamte of angst voor stigmatisering.

Er zijn in Nederland ongeveer 2,5 miljoen mensen laaggeletterd. Dat is 1 op de 6! Dit maakt het een maatschappelijke kwestie van grote omvang. Het heeft gevolgen voor iemands persoonlijke ontwikkeling, carrièrekansen, gezondheid en algemene kwaliteit van leven.

Wat kunnen we doen om laaggeletterdheid te bestrijden? Deze vraag vraagt aandacht voor zowel preventie als interventie. We hebben het over betere screening in het onderwijs op jonge leeftijd, maar ook het beschikbaar stellen van meer laagdrempelige cursussen voor volwassenen. Bovenal gaat het om het creëren van een klimaat waarin niemand zich hoeft te schamen voor zijn of haar beperkingen en waar iedereen de kans krijgt om te leren en te groeien.

Inzicht in laaggeletterdheid is de eerste stap. Bewustwording bij de maatschappij, begrip en een oproep tot actie. Het is tijd om laaggeletterdheid uit de schaduw te halen en de ondersteuning te bieden die nodig is.

Voor meer informatie en context, klik hier: Hetsen & Visschers